Multidisciplinary analyses and ancient DNA reveal social inequality and mobility in the Central Plains during the Eastern Zhou period in China

ยุคตะวันออกโจว (771–221 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีลักษณะเด่นคือการแบ่งชั้นทางสังคมนั้นเต็มไปด้วยความไม่เท่าเทียมกันอย่างมีนัยสำคัญ ในที่นี้ผู้เขียนวิเคราะห์โครงกระดูก 32 โครงจากสุสานซงจวงในมณฑลเหอหนาน โดยใช้เพปไทด์จำเพาะเพศ ดีเอ็นเอโบราณ และไอโซโทป เพื่อสำรวจความไม่เท่าเทียมกันหลายมิติทั้งในด้านเพศ อาหาร และการเคลื่อนย้ายถิ่นฐาน การวิเคราะห์ดีเอ็นเอและโปรตีโอมิกส์แสดงให้เห็นว่าหญิงสาวถูกทำให้เป็นชายขอบในฐานะเหยื่อสังเวย (22 จาก 26 รายที่เป็นมนุษย์สังเวยเป็นเพศหญิง) การวิเคราะห์ไอโซโทปคาร์บอนและไนโตรเจนบ่งชี้ถึงความแตกต่างด้านอาหารตามชนชั้นทางสังคม โดยชนชั้นสูงบริโภคอาหารที่มีโปรตีนสูงและอิงจากข้าวฟ่างมากกว่ากลุ่มผู้ร่วมสังเวย ซึ่งในกลุ่มหลังนี้เองก็มีความผันแปรด้านอาหารภายในกลุ่ม (δ13Cbone,ชนชั้นสูง = −8.6‰; δ13Cbone,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มหนึ่ง = −10.9‰; δ13Cbone,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มสอง = −14.1‰; δ15Nbone,ชนชั้นสูง = 11.6‰; δ15Nbone,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มหนึ่ง = 8.5‰; δ15Nbone,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มสอง = 7.7‰) ข้อมูลไอโซโทปจากเคลือบฟันและเนื้อฟันชี้ให้เห็นว่าความไม่เท่าเทียมกันด้านอาหารเหล่านี้ก่อตัวขึ้นตั้งแต่ในวัยเด็ก (δ13Cenamel,ชนชั้นสูง = −1.5‰; δ13Cenamel,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มหนึ่ง = −3.8‰; δ13Cenamel,กลุ่มมนุษย์สังเวยกลุ่มสอง = −6.9‰) หลักฐานไอโซโทปสตรอนเชียมและออกซิเจนแสดงให้เห็นว่าสัดส่วนสูงของชนชั้นสูงเป็นผู้อพยพที่ไม่ได้มาจากท้องถิ่น การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมเปิดเผยสายสัมพันธ์ทางเครือญาติที่เชื่อมโยงสตรีชนชั้นสูงสี่คนเข้ากับเหยื่อสังเวยรายหนึ่ง ซึ่งเน้นย้ำถึงความสำคัญของเครือญาติและการสมรสเป็นพันธมิตรในการรักษาสถานะทางสังคม แม้ว่าชนชั้นจะมีความแข็งตัว แต่ลำดับไอโซโทปจากฟันในหลุมฝังศพ M18 เปิดเผยว่าบุคคลสองรายประสบกับการเปลี่ยนแปลงด้านอาหารในวัยเด็ก ซึ่งบ่งชี้ถึงการเลื่อนชั้นทางสังคมที่เกิดขึ้นได้ยาก