Ancient genomes reveal the genetic structure and population interaction in the Central Plains of China during the Eastern Zhou Period

ยุคตะวันออกโจว (770–256 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงในจีนโบราณ โดยมีลักษณะเด่นคือการแบ่งชั้นทางสังคมที่รุนแรงขึ้น สงครามที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง และการเคลื่อนย้ายประชากรที่เพิ่มมากขึ้น รัฐกัวตะวันตกในฐานะรัฐบริวารสำคัญในยุคตะวันตกโจวได้อพยพไปทางตะวันออกพร้อมกับกษัตริย์ผิงแห่งโจว และในที่สุดก็ถูกพิชิตโดยรัฐจิ้น เนื่องจากข้อมูลทางจีโนมมีจำกัด ประวัติศาสตร์ทางพันธุกรรมของประชากรรัฐกัวจึงยังไม่ชัดเจน สุสานซางสือเหอซึ่งตั้งอยู่ในเมืองอี๋หม่า มณฑลเหอหนาน มีสมมติฐานว่าเกี่ยวข้องกับรัฐกัว และเป็นโอกาสในการทำความเข้าใจพลวัตทางพันธุกรรมของยุคนี้ ในการศึกษาของเรา เราได้รับจีโนมโบราณจำนวน 13 จีโนมจากสุสานซางสือเหอสำเร็จ ผลการค้นพบของเราชี้ให้เห็นถึงความหลากหลายทางพันธุกรรมทั้งฝ่ายมารดาและฝ่ายบิดาที่น่าสังเกตภายในประชากรซางสือเหอ แม้ว่าการสังเกตนี้จะถูกจำกัดด้วยขนาดตัวอย่างที่เล็กก็ตาม การวิเคราะห์จีโนมระดับประชากรแสดงให้เห็นว่าบุคคลจากซางสือเหอส่วนใหญ่มีบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับลุ่มแม่น้ำเหลือง โดยมีการcontributions เล็กน้อยจากแหล่งที่เกี่ยวข้องกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตอนใต้และแหล่งที่เกี่ยวข้องกับทุ่งหญ้าสเตปป์ยูเรเชีย โปรไฟล์ทางพันธุกรรมนี้สะท้อนถึงปฏิสัมพันธ์ที่กว้างขวางระหว่างที่ราบภาคกลางกับประชากรรอบข้างในช่วงยุคตะวันออกโจว นอกจากนี้ แม้ว่าจะสังเกตเห็นกลุ่มแฮพลอกรุ๊ปของโครโมโซมวายที่แตกต่างกันในหมู่บุคคลที่มีทิศทางการฝังศพต่างกัน การวิเคราะห์ออโตโซมกลับไม่พบความแตกต่างทางพันธุกรรมที่มีนัยสำคัญ ซึ่งบ่งชี้ถึงความเป็นเนื้อเดียวกันทางพันธุกรรมโดยรวมภายในประชากร ผลลัพธ์เหล่านี้ไม่เพียงแต่อธิบายลักษณะทางพันธุกรรมของประชากรรัฐกัวเท่านั้น แต่ยังให้มุมมองทางพันธุกรรมใหม่เกี่ยวกับพลวัตของประชากรและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมในที่ราบภาคกลางในช่วงยุคตะวันออกโจวอีกด้วย