ทดสอบวิธีแก้ความเสียหาย DNA โบราณในตัวอย่างมองโกลยุคกลาง
งานวิจัยนี้เปรียบเทียบวิธีจัดการความเสียหายของ DNA โบราณ 3 วิธี ได้แก่ การตัดปลายสาย การปรับคุณภาพเบสด้วย mapDamage2 และการปิดบัง SNP ด้วย bamRefine โดยใช้ตัวอย่างสองคนจากหลุมฝังศพ Oortsog Ovoo ในยุคจักรวรรดิมองโกล (ศตวรรษที่ 13-14) ทั้งคู่ถูกวิเคราะห์ด้วยเทคนิค full-UDG และ non-UDG ผลปรากฏว่าไม่มีวิธีใดดีที่สุดในทุกตัวชี้วัด
ตัวอย่างมีเพียง 2 คนจากแหล่งเดียวกัน คือ ORT15 และ ORT16 ยุคจักรวรรดิมองโกล ทั้งคู่มี mtDNA สาย D4o1 เหมือนกัน และหลักฐานบ่งชี้ว่าเป็นพ่อแม่-ลูกกัน ข้อมูล Y-DNA ไม่สามารถระบุได้ จึงไม่มีการจำแนก haplogroup ฝ่ายพ่อ
สำหรับผู้สนใจบรรพบุรุษ งานนี้เตือนว่าการเลือกวิธีจัดการความเสียหาย DNA โบราณอาจส่งผลต่อการอ่านสายพันธุ์และการประเมินความสัมพันธ์ ควรดูหลายตัวชี้วัดประกอบกัน ไม่ควรเชื่อวิธีใดวิธีหนึ่งเพียงอย่างเดียว