Heterogeneous Hunter-Gatherer and Steppe-Related Ancestries in Late Neolithic and Bell Beaker Genomes from Present-Day France

การเปลี่ยนผ่านจากยุคหินใหม่ตอนปลายสู่ยุคสำริดได้เป็นสักขีพยานของการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญด้านประชากรและสังคมในยุโรปตะวันตก1 ซึ่งรวมถึงการมีส่วนสนับสนุนทางจีโนมอย่างมหาศาลของกลุ่มเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนที่มีถิ่นกำเนิดจากที่ราบสเตปป์พอนติก-แคสเปียน2,3 เข้าสู่ประชากรท้องถิ่น อันเป็นผลมาจากปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกลุ่มนักล่า-เก็บของป่าที่กำลังล่มสลายกับกลุ่มเกษตรกรที่มีบรรพบุรุษจากอานาโตเลียที่กำลังขยายตัว4, 5, 6, 7, 8 การเปลี่ยนผ่านนี้ได้รับการบันทึกผ่านข้อมูลจีโนมโบราณอย่างกว้างขวางจากบริเตนในปัจจุบัน9,10 ไอร์แลนด์11,12 คาบสมุทรไอบีเรีย13 หมู่เกาะเมดิเตอร์เรเนียน14,15 และเยอรมนี8 อย่างไรก็ตาม ยังคงถูกมองข้ามเป็นส่วนใหญ่ในฝรั่งเศส ซึ่งความสนใจส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่ยุคหินใหม่ตอนกลาง (n = 63)8,9,16 ยกเว้นจีโนมยุคหินใหม่ตอนปลายหนึ่งตัวอย่างที่หาลำดับเบสได้ที่ความครอบคลุม 0.05×16 สิ่งนี้ทำให้ช่วงเวลาการเปลี่ยนผ่านที่สำคัญซึ่งครอบคลุมประมาณ 3,400–2,700 ปีปฏิทินก่อนคริสตกาล (ปีที่ปรับเทียบแล้ว) ขาดการสุ่มตัวอย่างทางพันธุกรรม ดังนั้นกรอบเวลาที่แน่นอนของการดำรงอยู่ของกลุ่มนักล่า-เก็บของป่าและการมาถึงของการอพยพจากสเตปป์จึงยังไม่เป็นที่ทราบ เพื่อแก้ไขปัญหานี้ เราจึงหาลำดับเบสจีโนมมนุษย์โบราณจำนวน 24 จีโนมจากฝรั่งเศส ครอบคลุมช่วงประมาณ 3,400–1,600 ปีปฏิทินก่อนคริสตกาล การศึกษานี้เปิดเผยว่าประชากรยุคหินใหม่ตอนปลายมีความหลากหลายทางพันธุกรรมและรวมถึงปัจเจกบุคคลที่มีผิวหนัง ผม และดวงตาสีเข้ม เราตรวจพบบรรพบุรุษของกลุ่มนักล่า-เก็บของป่าที่มีความหลากหลายภายในชุมชนยุคหินใหม่ตอนปลาย ซึ่งสูงถึงประมาณ 63.3% ในปัจเจกบุคคลบางคน และการมีส่วนสนับสนุนทางพันธุกรรมที่แปรผันของกลุ่มเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนจากสเตปป์ในประชากรวัฒนธรรมระฆังทรงถ้วย เราประมาณการช่วงเวลาที่สายเลือดยุคหินใหม่และยุคหินกลางผสมผสานกันว่าช้าที่สุดประมาณ 3,800 ปีก่อนคริสตกาล และการมาถึงของบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับสเตปป์ว่าเร็วที่สุดประมาณ 2,650 ปีก่อนคริสตกาล ความหลากหลายทางพันธุกรรมที่เป็นลักษณะเด่นนี้เน้นย้ำถึงประวัติศาสตร์อันซับซ้อนของปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์แม้ในระดับท้องถิ่น