Ancient DNA study provides clues to leprosy susceptibility in medieval Europe

การศึกษา DNA โบราณให้เบาะแสเกี่ยวกับความไวต่อโรคเรื้อนในยุโรปยุคกลาง

PRJEB66169 บทความต้นฉบับ / DOI2026-01-16302 ตัวอย่าง (การศึกษา)

การตีความโดย AIสร้างโดย AI

ยีน HLA ในยุคกลางชี้ความเสี่ยงโรคเรื้อน

นักวิจัยวิเคราะห์ดีเอ็นเอโบราณจาก 302 คนใน 18 แหล่งโบราณคดีเดนมาร์กและเยอรมนี เพื่อหาความเชื่อมโยงระหว่างยีน HLA กับโรคเรื้อนในยุคกลาง ผลพบว่า HLA-B*38 เพิ่มความเสี่ยงโรคเรื้อน และพบตัวแปรใหม่ 3 ตัวที่อาจเกี่ยวข้อง ได้แก่ HLA-A*23, DRB1*04 และ DRB1*13 นอกจากนี้ยังพบการเปลี่ยนความถี่ของบางอัลลีลตามช่วงเวลา ซึ่งอาจสะท้อนผลของโรคระบาดในอดีตต่อคลังยีน HLA ของชาวยุโรปปัจจุบัน

HLA-B*38 สัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคเรื้อนในประชากรยุคกลาง
พบตัวแปรใหม่ 3 ตัวที่อาจเกี่ยวกับความเสี่ยงหรือการป้องกันโรคเรื้อน: HLA-A*23, DRB1*04 และ DRB1*13
พบการเปลี่ยนแปลงความถี่ของอัลลีลบางตัวตามช่วงเวลา ซึ่งอาจเชื่อมโยงกับโรคระบาดในอดีต

การตีความตัวอย่าง

งานนี้วิเคราะห์ตัวอย่างโบราณ 302 รายจาก 18 แหล่งโบราณคดีในเดนมาร์ก (16 แหล่ง) และเยอรมนี (2 แหล่ง) อย่างไรก็ตาม ฐานข้อมูลของเราบันทึกตัวอย่างที่ผ่านการวิเคราะห์สาย paternal ได้เพียง 1 ราย จัดอยู่ใน haplogroup I-FGC21940 และสาย maternal 1 ราย อยู่ใน haplogroup U5a1a2a1a ข้อมูลนี้จึงเป็นเพียงตัวอย่างเล็ก ๆ จากงานใหญ่ ไม่ได้แทนภาพรวมทั้งหมด

สำหรับผู้สนใจวงศ์วานว่านเครือ

สำหรับผู้สนใจบรรพบุรุษ งานนี้ชี้ว่ายีน HLA ที่inheritedมา อาจถูกคัดเลือกโดยโรคระบาดในอดีต เช่น โรคเรื้อน การเข้าใจ haplogroup ควบคู่กับยีนภูมิคุ้มกัน ช่วยตีความประวัติสุขภาพของบรรพบุรุษในยุโรปยุคกลางได้ลึกขึ้น

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง

โรคเรื้อนเป็นโรคติดเชื้อเรื้อรังที่เกิดจากเชื้อ Mycobacterium leprae (M. leprae) ซึ่งแพร่ระบาดถึงระดับโรคระบาดในยุคกลาง ปัจจุบันโรคนี้หมดไปจากยุโรปแล้ว และอิทธิพลทางพันธุกรรมของโฮสต์ได้รับการพิจารณาว่าเป็นปัจจัยที่เอื้อต่อการหายไปของโรคเรื้อน ในการศึกษานี้ เราได้ทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบกรณี–ควบคุมระหว่างอัลลีลของฮิวแมนลิวโคไซต์แอนติเจน (HLA) หลายชนิดกับโรคเรื้อนในประชากรยุโรปยุคกลาง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยบุคคล 302 คนจากแหล่งโบราณคดี 18 แห่งในเดนมาร์ก (N = 16) และเยอรมนี (N = 2)

ผลการศึกษา

ผลของเราแสดงให้เห็นว่า HLA-B*38 มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อโรคเรื้อน นอกจากนี้ เรายังตรวจพบตัวแปรใหม่สามชนิดที่อาจเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงหรือการป้องกันโรคเรื้อน ได้แก่ HLA-A*23, DRB1*04 และ DRB1*13 เรายังสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเชิงเวลาที่ละเอียดอ่อนของความถี่ของอัลลีลหลายชนิดที่ก่อนหน้านี้มีความสัมพันธ์กับโรคติดเชื้อ โรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ และมะเร็งในประชากรปัจจุบัน

ข้อสรุป

การศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของดีเอ็นเอโบราณในการระบุตัวแปรทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับความไวต่อโรคที่ไม่มีอยู่ในยุโรปอีกต่อไปแต่ยังคงเป็นโรคเฉพาะถิ่นในที่อื่น แม้ว่าเป็นการยากที่จะระบุสาเหตุเบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงความถี่เชิงเวลา แต่การระบาดของโรคติดเชื้อในอดีตมีแนวโน้มที่จะมีอิทธิพลต่อกลุ่ม HLA ในยุโรปปัจจุบัน

ตัวอย่างและข้อมูลบน TheYtree

1ตัวอย่างบนเว็บไซต์

1ระบุกลุ่มแฮพลโล Y แล้ว

กลุ่มแฮพลโลสายพ่อ (Y-DNA)

กลุ่ม haplo	สมัยใหม่
I-FGC21940	1

กลุ่มแฮพลโลสายแม่ (mtDNA)

U5a1a2a1a · 1

ตัวอย่างเด่น ตัวอย่างเพิ่มเติม →

ตัวอย่าง	Y-DNA	mtDNA	วัฒนธรรม / ยุคสมัย
KH200393	I-FGC21940	U5a1a2a1a