An individual with Sarmatian-related ancestry in Roman Britain

ในศตวรรษที่สองของคริสตกาล จักรวรรดิโรมันมีการติดต่อกับชาวซาร์มาเทียนเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นชนร่อนเร่ที่พูดภาษากลุ่มอิหร่านและครอบครองพื้นที่ตั้งแต่ทุ่งหญ้าสเตปป์พอนติก-แคสเปียนไปจนถึงเทือกเขาคาร์เพเทียน ทั้งในคอเคซัสและในพรมแดนด้านดานูบของจักรวรรดิ1,2,3 ในปี ค.ศ. 175 หลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามมาร์โคมันนิก จักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสได้เกณฑ์ทหารม้าซาร์มาเทียนเข้ากองทัพโรมันและส่งทหารซาร์มาเทียนจำนวน 5,500 นายไปยังบริเตน ตามที่บันทึกโดยคาสเซียส ดิโอ นักประวัติศาสตร์ร่วมสมัย4,5 ยังมีความรู้น้อยเกี่ยวกับสถานที่ที่ทหารม้าซาร์มาเทียนประจำการอยู่ และจนถึงปัจจุบันยังไม่มีการระบุตัวบุคคลใดที่เชื่อมโยงกับเหตุการณ์ที่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์นี้ ทำให้ผลกระทบต่อบริเตนยังไม่เป็นที่ทราบกันโดยส่วนใหญ่ ในที่นี้เราได้บันทึกบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับคอเคซัสและซาร์มาเทียนในจีโนมทั้งหมดของบุคคลสมัยโรมันคนหนึ่ง (ค.ศ. 126–228 ตามการปรับเทียบ [cal.] CE) ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่นอกกลุ่มโดยไม่มีร่องรอยบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับประชากรท้องถิ่นในบริเตน ค้นพบจากแหล่งฟาร์มในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือเคมบริดจ์เชอร์ สหราชอาณาจักร ไอโซโทปเสถียรสนับสนุนประวัติชีวิตที่มีการเคลื่อนย้ายในช่วงวัยเด็ก แม้ว่าจะมีสถานการณ์ที่เป็นไปได้หลายแบบ แต่การส่งชาวซาร์มาเทียนไปยังบริเตนตามบันทึกทางประวัติศาสตร์เป็นคำอธิบายที่เรียบง่ายที่สุดสำหรับประวัติชีวิตอันน่าทึ่งของบุคคลนี้ ไม่ว่าปัจจัยเบื้องหลังการอพยพของเขาจะเป็นอะไรก็ตาม ผลลัพธ์เหล่านี้เน้นให้เห็นว่าการเคลื่อนย้ายระยะไกลซึ่ง facilitated โดยจักรวรรดิโรมันส่งผลกระทบต่อพื้นที่ในมณฑลนอกศูนย์กลางเมืองอย่างไรก็ตาม