Steppe Ancestry in Western Eurasia and the Spread of the Germanic Languages

ปัจจุบัน ภาษากลุ่มเจอร์แมนิก (รวมถึงภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ ภาษาฟริเซียน ภาษาดัตช์ และภาษาสแกนดิเนเวีย) ถูกใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือ อย่างไรก็ตาม ประเด็นสำคัญของสมมติฐานเกี่ยวกับต้นกำเนิดและความหลากหลายของกลุ่มภาษานี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่1-3 ด้วยการเพิ่มจีโนมมนุษย์โบราณใหม่จำนวน 712 จีโนม เราพบว่ากลุ่มประชากรที่ยากต่อการระบุทางโบราณคดีกลุ่มหนึ่งได้เข้าสู่สวีเดนจากภูมิภาคทะเลบอลติกเมื่อประมาณ 4,000 ปีก่อน เมื่อถึงประมาณ 3,500 ปีก่อน กลุ่มนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ซึ่งสอดคล้องกับการกระจายตัวในช่วงเวลาเดียวกันของกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกโบราณ (บรรพบุรุษของภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิมในยุคสัมฤทธิ์)4-6 ดังนั้น ผู้อพยพจากทะเลบอลติกเหล่านี้จึงเป็นพาหะที่เป็นไปได้ใหม่สำหรับผู้พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกกลุ่มแรกที่มาถึงคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ซึ่งล่าช้ากว่าสมมติฐานดั้งเดิมประมาณ 800 ปี7-12 หลังจากการสลายตัวของภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม13-16 เราพบว่าเมื่อประมาณ 1,650 ปีก่อน กลุ่มหนึ่งที่เคลื่อนตัวจากทางใต้ของสแกนดิเนเวียลงมาทางใต้ได้เข้าสู่พื้นที่ที่สันนิษฐานว่าเป็นเขตภาษากลุ่มเคลต์ ซึ่งรวมถึงเยอรมนี โปแลนด์ และเนเธอร์แลนด์ ในช่วงสมัยการอพยพครั้งใหญ่ (1,575-1,375 ปีก่อน) เราพบว่าสายเลือดนี้เป็นตัวแทนของชาวแองโกล-แซกซอนกลุ่มเจอร์แมนิกตะวันตกที่อาศัยอยู่ในอังกฤษ และชาวลอมบาร์ดที่อาศัยอยู่ในยุโรปใต้ เราค้นพบการอพยพขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องซึ่งเคลื่อนตัวขึ้นเหนือเข้าสู่เดนมาร์กและทางใต้ของสวีเดน ซึ่งสอดคล้องกับการอพยพของชาวเดนมาร์กที่ได้รับการยืนยันทางประวัติศาสตร์และการขยายตัวของชาวนอร์สโบราณ การอพยพเหล่านี้มีผลโดยตรงต่อสมมติฐานทางภาษาศาสตร์หลายประการ ผลการศึกษาของเราแสดงให้เห็นว่าการผสานรวมจีโนมิกส์กับภาษาศาสตร์เชิงประวัติและโบราณคดีสามารถสร้างแบบจำลองแบบบูรณาการที่เป็นเอกภาพสำหรับการเกิดขึ้น การแพร่กระจาย และความหลากหลายของกลุ่มภาษาได้