การระบุตัวตนทางพันธุกรรมครั้งแรกของเจ้าชายยุคกลาง เผยโศกนาฏกรรมลอบสังหาร
งานวิจัยนี้ใช้วิธีสหสาขาวิชา ทั้งการหาอายุคาร์บอน-14 ไอโซโทปเสถียร ดีเอ็นเอโบราณ และนิติเวชศาสตร์ เพื่อระบุตัวตนโครงกระดูกชายที่พบในอารามบนเกาะมาร์กาเร็ต บูดาเปสต์ ตั้งแต่ปี 1915 ผลชี้ว่าเป็นดยุกเบลาแห่งมาชอ (ราว ค.ศ. 1245–1272) หลานของกษัตริย์เบลา ที่ 4 แห่งราชวงศ์อาร์ปาด และมีเชื้อสายราชวงศ์รูริกิด หลักฐานบาดแผล 26 แห่งบ่งชี้การลอบสังหารที่มีการวางแผนล่วงหน้า
ตัวอย่างที่เก็บได้มีเพียง 1 ราย เป็นชายวัยหนุ่ม สาย Y ถูกระบุถึงระดับ N-VL15 ซึ่งเชื่อมโยงกับราชวงศ์รูริกิด และไมโทคอนเดรีย U3b3 ข้อมูลนี้ช่วยยืนยันความสัมพันธ์ทางสายพ่อกับราชวงศ์รูริกิด และสายแม่ที่พบได้ในยุโรปยุคกลาง แม้จำนวนตัวอย่างจะน้อย แต่คุณภาพการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมและนิติเวชทำให้ได้ข้อสรุปที่น่าเชื่อถือ
สำหรับผู้สนใจบรรพบุรุษ นี่คือตัวอย่างว่าดีเอ็นเอโบราณสามารถระบุตัวบุคคลในประวัติศาสตร์ได้จริง แม้ผ่านมานานเกือบศตวรรษ และแสดงว่าสาย Y กับ mtDNA ช่วยเชื่อมโยงบุคคลเข้ากับราชวงศ์และเส้นทางบรรพบุรุษได้อย่างชัดเจน
| กลุ่ม haplo | สมัยใหม่ | |
|---|---|---|
| N-VL15 | 1 |
| ตัวอย่าง | Y-DNA | mtDNA | วัฒนธรรม / ยุคสมัย |
|---|---|---|---|
| BPDOM01 | N-VL15 | U3b3 | · 1245–1272 AD |