Investigating ancient human DNA preservation on cave walls and in rock art

ความพยายามก่อนหน้านี้ในการเชื่อมโยงบันทึกทางวัฒนธรรมยุคหินเก่ากับประชากรเฉพาะกลุ่มผ่านการวิเคราะห์ดีเอ็นเอได้มุ่งเน้นไปที่วัสดุจากชั้นตะกอนพื้นโบราณคดี เช่น กระดูก ตะกอน และสิ่งประดิษฐ์ ในกรณีศึกษานี้ เราสำรวจว่าศิลปะบนหิน ซึ่งเป็นการแสดงออกของกิจกรรมมนุษย์ที่มีลักษณะเชิงพื้นที่แตกต่างออกไป สามารถรักษาร่องรอยดีเอ็นเอจากผู้สร้างได้หรือไม่ เราวิเคราะห์การรักษาสภาพดีเอ็นเอในตัวอย่างสีที่เก็บรวบรวมในและรอบๆ แผงศิลปะบนหิน 24 แผงจากถ้ำ 11 แห่งทั่วสเปนและโปรตุเกส รวมถึงรอยสัญลักษณ์ง่ายๆ (จากเก้าแหล่ง) ภาพพิมพ์มือ (ถ้ำมัลตราเวียโซ แคว้นเอซเตรมาดูรา สเปน) และภาพวาดเชิงรูปธรรม (ถ้ำอัลตามิรา แคว้นกันตาเบรีย สเปน) เราพบร่องรอยดีเอ็นเอไมโทคอนเดรียและนิวเคลียสของมนุษย์โบราณ โดยไม่มีดีเอ็นเอของสัตว์ร่วมด้วย จากชั้นผลึกแคลไซต์ที่มีสีที่ถ้ำเอสกูรัล (โปรตุเกส) รวมทั้งจากตัวอย่างผนังถ้ำที่ไม่มีสีจากแหล่งเดียวกัน การไม่มีดีเอ็นเอของสัตว์ในทั้งสองตัวอย่างบ่งชี้ถึงการสะสมดีเอ็นเอโดยตรงผ่านการสัมผัสของมนุษย์ ในทางตรงกันข้าม ตัวอย่างที่ไม่มีสีเพิ่มเติมอีกสามตัวอย่าง จากถ้ำเอสกูรัลและถ้ำโคบารอน (แคว้นอัสตูเรียส สเปน) ให้ผลเป็นส่วนผสมของดีเอ็นเอมนุษย์และสัตว์ ซึ่งบ่งชี้ถึงการสะสมทางอ้อม แม้ว่าผลลัพธ์ของเราจะไม่ได้เชื่อมโยงการรักษาสภาพดีเอ็นเอของมนุษย์โบราณกับการสร้างศิลปะในถ้ำอย่าง conclusive แต่เราแสดงให้เห็นว่าร่องรอยดีเอ็นเอของมนุษย์สามารถคงอยู่บนผนังถ้ำได้เป็นเวลาหลายพันปี