Genomic insights into the Iron Age Saka of Boz-Barmak, Kyrgyzstan

วัฒนธรรมเร่ร่อนในยุคเหล็กมีบทบาทสำคัญในการกำหนดภูมิทัศน์ทางพันธุกรรมและวัฒนธรรมของประชากรในยูเรเซีย แต่ถึงแม้จะมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญ ภูมิภาคยูเรเซียกลางยังคงได้รับการนำเสนอที่ไม่เพียงพอในการศึกษา DNA โบราณของมนุษย์ เราจึงเติมเต็มช่องว่างนี้ผ่านการวิเคราะห์จีโนมของบุคคล 12 คนจากแหล่งฝังศพ Boz-Barmak ในคีร์กีซสถานที่เกี่ยวข้องกับคนเลี้ยงสัตว์ซากา (ศตวรรษที่ 4−2 ก่อนคริสตกาล) ซึ่ง 9 คนให้จีโนมที่มีความครอบคลุมต่ำ (เฉลี่ย 0.7 เท่า) การวิเคราะห์การจัดกลุ่มทางพันธุกรรมจัดวางบุคคลเหล่านี้ไว้ภายในความแปรผันทางพันธุกรรมของประชากรยูเรเซียกลางและไซบีเรียโบราณและสมัยใหม่ เราไม่พบหลักฐานของญาติระดับแรกในการวิเคราะห์เครือญาติ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนจะมีเครือข่ายของความสัมพันธ์ระดับที่สองและสามอยู่ ที่น่าสังเกตคือ บุคคลชายทั้งหมดมีแฮปโลไทป์โครโมโซมวายเหมือนกัน ซึ่งพบได้ทั่วไปในกลุ่มคีร์กีซในปัจจุบัน ขณะที่ DNA ไมโทคอนเดรียแสดงความหลากหลายที่สูงพอ ๆ กัน โดยมีแฮปโลกรุ๊ปที่แตกต่างกันobserved across the analysed individuals การค้นพบเหล่านี้สอดคล้องกับหลักฐานทางโบราณคดีและชาติพันธุ์วิทยาของการอยู่ร่วมกันแบบฝ่ายพ่อในซากายุคเหล็กตอนต้น ซึ่งสายเลือดฝ่ายชายคงที่ตลอดหลายชั่วอายุคน ขณะที่การเคลื่อนย้ายของเพศหญิงมีส่วนทำให้เกิดความหลากหลายทางพันธุกรรม การศึกษาของเราเสริมความเข้าใจของเราเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างเครือญาติ โครงสร้างทางสังคม และประวัติศาสตร์ประชากรในวัฒนธรรมเร่ร่อน