祖源树 Oturum aç Bilimsel Antik DNA Kağıtları

Inserting the dead in living spaces in Bronze Age Southern Italy: the case of Coppa Nevigata

Tunç Çağı Güney İtalya'sında ölülerin yaşam alanlarına yerleştirilmesi: Coppa Nevigata örneği
PRJEB101287 Orijinal makale / DOI2025-12-0221 örnek (çalışma)

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

Tunç Çağı Güney İtalya'da ölülerin yaşam alanlarına gömülmesi: Coppa Nevigata örneği.

Coppa Nevigata, Adriyatik kıyısında önemli bir Tunç Çağı yerleşimi. Araştırmacılar burada alışılmadık bir uygulama buldu: Ölüler sadece mezarlıklara değil, yaşam alanlarının içine de gömülmüş. Üç farklı defin biçimi var: doğrudan gömme, açıkta bırakma ve tek kemiklerin kasıtlı yeniden gömülmesi. İzotop ve antik DNA analizleri, bu gruplar arasında bazı farklar olduğunu gösteriyor. Yazarlar, bu çeşitliliğin atalara saygı, grup aidiyeti ve siyasi iddialarla açıklanabileceğini öne sürüyor.

Örnek yorumu

Coppa Nevigata'dan 21 birey örneklenmiş. Y kromozomu 11 örnekte çözümlenmiş; çoğunlukla R-M269 (4), R1 (2) ve diğer R alt dalları görülüyor. Mitokondriyal DNA'da ise H, H1, K1a3a, X2b-b ve H7 gibi çeşitli haplogruplar var. Bu, yerleşimde genetik çeşitliliğe işaret ediyor, ancak örnek sayısı sınırlı olduğu için kesin yorumdan kaçınmak gerek.

Soy meraklıları için

Bu çalışma, Tunç Çağı'nda ölülerin sadece mezarlıklarda değil, yaşam alanlarında da yer aldığını gösteriyor. Atalarla bağlantı ve grup kimliği, defin geleneklerini şekillendirmiş olabilir. Genetik veriler sınırlı ama Güney İtalya'nın Tunç Çağı çeşitliliğine dair ipuçları sunuyor.

Özet

İtalya Tunç Çağı'nda gömme genellikle çoğunlukla tek gömüler, nekropollerde kremasyon veya mezarlarda toplu gömülerden oluştuğu düşünülür. Adriyatik kıyısında önemli bir tahkimli yaşam ve ticaret yeri olan Coppa Nevigata'nın (Apulia) multidisipliner çalışması, aynı zamanda bir dizi ölü gömme ritüeli için olağanüstü kanıtlar sunmaktadır. Arkeolojik bağlamı ve biyoarkeolojik analizi, ölü gömme tafonomisi üzerine yeni çalışmalarla birleştirerek, bu yerleşim yeri içinde üç temel yığma biçimini izliyoruz: gömme, açıkta bırakma ve tek kemiklerin kasıtlı ikincil yığılması; kalıntıların tüm ölü gömme bağlamları arasında belirgin hareketiyle birlikte. Yeni izotopik ve aDNA analizleriyle bütünleştirildiğinde, bu üç yığma biçimi arasında bazı farklılıklar ortaya çıkmaktadır. Sonuç olarak, bu çeşitli ölüm yollarının, kemiklerin ve ataların gücü, grup aidiyeti duyguları ve siyasi iddialar dahil olmak üzere bir dizi faktör tarafından motive edildiğini öne sürüyoruz.

TheYtree'deki örnekler ve veriler

21sitedeki örnekler
11Y haplogrubu belirlendi
1arkeolojik alanlar

Örnek haritası

Harita döşemeleri TheYtree · nokta boyutu = örnek sayısı

Babasal (Y-DNA) haplogrupları

HaplogrupÖrnekler
R-M269 4
R1 2
R-Z39400 1
I-CTS1799 1
R-P297 1
R-L20 1
R-Y16972 1

Anasoyu (mtDNA) haplogrupları

Öne çıkan örnekler Daha fazla örnek →

ÖrnekY-DNAmtDNAKültür / Dönem
utigCNV002 R-Z39400 — · Bronze Age
utigCNV003 R-M269 — · Bronze Age
utigCNV005 R-M269 — · Bronze Age
utigCNV012 R-Y16972 — · Bronze Age
utigCNV018 R-L20 H · Bronze Age
utigCNV023 R1 — · Bronze Age
utigCNV026 R-M269 — · Bronze Age
utigCNV039 R-P297 H3ar · Bronze Age
utigCNV015 R-M269 — · Bronze Age
utigCNV007 R1 — · Bronze Age