Carbon and Nitrogen Isotopic Ratios and Ancient DNA Evidence from Barcın Höyük and Kadıkalesi Anaia
Barcın Höyük ve Kadıkalesi Anaia'dan Karbon ve Azot İzotop Oranları ile Antik DNA Kanıtları
PRJEB101647
2025-10-3116 örnek (çalışma)
Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi
Bizans döneminde Anadolu'da beslenme ve göçün antik DNA ile izleri.
Bu çalışma, Batı Anadolu'daki iki Orta-Geç Bizans topluluğunu inceliyor: kıyıdaki Kadıkalesi Anaia ve iç kesimdeki Barcın Höyük. 38 bireyin izotop verileri, her iki topluluğun da ağırlıklı olarak karasal C₃ kaynaklı beslendiğini gösteriyor. Kadıkalesi'nde azot izotoplarındaki çeşitlilik, hayvansal protein erişiminde farklılıklara işaret ederken; Barcın'da homojenlik, eşit gıda erişimini düşündürüyor. Kadıkalesi'nde yaş ve cinsiyete bağlı beslenme farkları var; Barcın ise daha tekdüze. Antik DNA, Barcın'da yerel genetik sürekliliğe ve tek bir dış kökenli erkeğe işaret ediyor.
- Her iki topluluk da temel olarak karasal C₃ bitkileri ve hayvan ürünleriyle beslenmiş.
- Kadıkalesi'nde hayvansal protein erişimi ve beslenme, yaş ve cinsiyete göre farklılaşırken Barcın daha homojen.
- Barcın'da antik DNA, güçlü yerel süreklilik ve Doğu Avrupa bağlantılı tek bir dış kökenli erkek birey gösteriyor.
Örnek yorumu
Bu özet, 7 bireyin antik DNA verisini içeriyor; bunlardan 4'ünün Y kromozomu haplogrubu çözümlenmiş. Y haplogrupları arasında T-Y20700 (2 birey), R-L23 (1) ve R-CTS10676 (1) bulunuyor. Mitokondriyal haplogruplar ise U5a1b1c1 (2), U3b2, H, H107, U1a1c1 ve T2b4-T152C! olarak dağılıyor. Bu çeşitlilik, Batı Anadolu'daki Bizans topluluklarının genetik yapısına dair ipuçları sunuyor.
Soy meraklıları için
Bu bulgular, Bizans döneminde kırsal ve kentsel yaşamın beslenme ve göç kalıplarını nasıl şekillendirdiğini gösteriyor. Antik DNA, yerel sürekliliğin yanı sıra askeri yerleşim gibi tarihsel olayların genetik izlerini anlamamıza yardımcı oluyor.
Özet
Bu çalışma, Batı Anadolu'daki iki orta-geç Bizans topluluğunda beslenme ve hareketlilik uygulamalarını incelemek amacıyla yürütülen kararlı karbon (δ¹³C) ve nitrojen (δ¹⁵N) izotopu ile aDNA analizlerinin entegre sonuçlarını sunmaktadır: kıyıdaki kozmopolit yerleşim Kadıkalesi Anaia ve kırsal iç bölge yerleşimi Barcın Höyük. Otuz sekiz bireyden elde edilen izotopik veriler, her iki topluluğun da öncelikle karasal C₃ temelli kaynakları tükettiğini göstermektedir. Kadıkalesi'nde δ¹⁵N değerleri daha büyük bir değişkenlik sergileyerek hayvansal protein kaynaklarına daha farklılaşmış erişime işaret ederken, Barcın Höyük'teki kırsal topluluk izotopik homojenlik göstermekte ve bu da daha tekdüze beslenme uygulamaları ve gıdaya eşit erişimle tutarlıdır. Kadıkalesi ayrıca yaş ve cinsiyete göre yerleşim içi beslenme farklılığı gösterirken, Barcın yine daha homojendir. Barcın'da aDNA sonuçları baskın bir yerel genetik sürekliliğe işaret ederek istikrarlı bir nüfusu düşündürmektedir; tek bir dış köken örneği, batı popülasyonlarıyla, özellikle Doğu Avrupa'dan, akrabalığı olan bir erkek birey tarafından belgelenmekte olup bu durum tarihsel askeri yeniden yerleştirme kalıplarıyla (stratiotika ktemata) uyumludur. Bu çalışma, izotopik ve genomik kanıtları bütünleştirerek köken ve hareketliliğin beslenme alışkanlıklarını nasıl şekillendirdiğini göstermekte ve Bizans döneminde kentleşme, hareketlilik ve toplumsal örgütlenmenin etkileşimine dair içgörüler sunmaktadır.