The genetic landscape of northeastern Iberian communities from the early to late Iron Age

Kuzeydoğu İberya topluluklarının erken Demir Çağı'ndan geç Demir Çağı'na kadar genetik manzarası

PRJEB111574 Orijinal makale / DOI2026-06-0335 örnek (çalışma)

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

İberya'nın kuzeydoğusunda Demir Çağı'ndan Roma'ya genetik süreklilik ve değişim.

MÖ 775-MS 50 arasında İberya'nın kuzeydoğusundaki üç yerleşimden 54 bebek mezarı incelendi. 22 bireyin tüm genomu, 9'unun mitokondriyal haplogrubu elde edildi. Sonuçlar, Tunç Çağı kökenli yerel halkın Demir Çağı boyunca genetik sürekliliğini, artan Akdeniz bağlantılı atalarla birlikte gösteriyor. Roma genişlemesine kadar yapı büyük ölçüde sabit kaldı; sonrasında ek genetik girdilerle nüfus daha heterojen hale geldi.

Tunç Çağı'ndan Demir Çağı'na genetik süreklilik gözleniyor.
Demir Çağı boyunca Akdeniz bağlantılı ata oranı artıyor.
Roma genişlemesine kadar nüfus yapısı büyük ölçüde sabit kalıyor, sonrasında heterojenleşiyor.

Örnek yorumu

35 bireyin 9'unda Y haplogrubu çözümlendi: çoğunlukla R-L51, R-M269 gibi R dalları ve bir B-FT176563. Mitokondriyal haplogruplar arasında K1a-T195C! (4), T2c1d (2), H3-T152C! (2), H1at1 (2), N1a1a1a3 ve U5b2 var. Kültürel dağılım: Ilergetae 18, Ausetani 9, Cessetani 8. Yerleşimler: VILA29 18, CL9 9, OLE08 8.

Soy meraklıları için

Bu veriler, İberya'nın kuzeydoğusunda Demir Çağı topluluklarının genetik sürekliliğini ve Roma döneminde artan çeşitliliği gösterir. Atasal köken araştırmalarında yerel süreklilik ile Akdeniz etkileşiminin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini vurgular.

Özet

Demir Çağı (MÖ 800–100) boyunca, kuzeydoğu İberya, yerel topluluklar ile Akdeniz toplumları arasındaki etkileşimlerle şekillenmiştir. İber kültürel gelenekleri, MÖ altıncı yüzyıldan itibaren kıyı boyunca gelişmiş ve Roma dönemine doğru ilerleyen büyük toplumsal dönüşümler boyunca varlığını sürdürmüştür. Erken Demir Çağı'ndan erken Roma dönemine (MÖ 775–MS 50) uzanan üç yerleşim yerinde, konut yapılarının altında bulunan 54 yenidoğan gömütünden elde edilen antik genomik verileri analiz ettik. 22 birey için genom çapında veri elde edildi ve dokuz birey için ek mitokondriyal haplogruplar belirlendi. Sonuçlar, Tunç Çağı kökenli yerel popülasyonlardan Demir Çağı boyunca genetik sürekliliğe işaret etmekte olup buna Akdeniz ile ilişkili artan bir ata soyu eşlik etmektedir. Bu popülasyon yapısı, Roma yayılmasına kadar büyük ölçüde istikrarlı kalmış, sonrasında ek genetik katkılar daha heterojen bir popülasyona yol açmıştır. Bu bulgular, uzun vadeli kültürel sürekliliği kademeli genetik değişimle ilişkilendirmekte ve kuzeydoğu İberya'daki toplumsal ve siyasal geçişin kilit bir döneminde popülasyon dinamiklerine ışık tutmaktadır.

TheYtree'deki örnekler ve veriler

35sitedeki örnekler

9Y haplogrubu belirlendi

Babasal (Y-DNA) haplogrupları

Haplogrup	Örnekler
R-L51	2
R-S230	1
H-Z19117	1
R-M269	1
R-L761	1
R-Y27974	1
B-FT176563	1
R-Y24535	1

Anasoyu (mtDNA) haplogrupları

K1a-T195C! · 4 T2c1d · 2 H3-T152C! · 2 H1at1 · 2 U5b1b1g · 1 U4d2 · 1 U5a1c1 · 1 N1a1a1a3 · 1 U5b2 · 1 H · 1

Öne çıkan örnekler Daha fazla örnek →

Örnek	Y-DNA	mtDNA	Kültür / Dönem
VILA05	R-L51	K1a3a	Ilergetae· 775-675 BCE (2675 BP)
VILA12	R-L761	H4a1a5	Ilergetae· 775-675 BCE (2675 BP)
VILA13	R-M269	H1	Ilergetae· 550-450 BCE (2450 BP)
VILA14	H-Z19117	U5a1c1	Ilergetae· 450-325 BCE (2337.5 BP)
VILA15	R-S230	HV0b	Ilergetae· 550-450 BCE (2450 BP)
VILA29	R-Y24535	—	Ilergetae· 550-450 BCE (2450 BP)
OLE02	B-FT176563	—	Cessetani· 350-200 BCE (2225 BP)
CL4	R-L51	U4d2	Ausetani· 50 BCE-50 CE (1950 BP)
CL9	R-Y27974	H3-T152C!	Ausetani· 125-80 BCE (2052.5 BP)