Palaeogenetic Insights into Kinship and Social Organization at the Early Bronze Age “Princely” Barrow Cemetery of Łęki Małe, Poland

Orta Avrupa'da Erken Tunç Çağı (~ MÖ 2200–1600), küçük sayıda yüksek statülü birey için inşa edilen büyük gömü höyüklerinde en görünür biçimde ifade edilen hiyerarşik toplumsal örgütlenmenin ortaya çıkışına tanık olmuştur. Düz mezarlık alanlarına ilişkin paleogenomik çalışmalar seçkin olmayan topluluklar arasındaki akrabalığa ışık tutmuş olsa da, seçkin bağlamlardan karşılaştırılabilir veriler kıt kalmaktadır. Burada, Łęki Małe, Polonya'daki gömü höyüklerine defnedilmiş beş bireyden elde edilen genom çapında verileri, seçkin bir ortam içindeki akrabalık örgütlenmesini araştırmak üzere sunuyoruz.

Yüksek statülü bir yetişkin kadın ile babasının dağınık iskelet unsurlarının — pars pro toto olarak depolanmış — yanı sıra erkek ergenlik öncesi tam ve yarım kardeşlerinin tam iskelet kalıntılarının birlikte gömülmesi merkezli iki kuşaklık bir soy ağacı yeniden oluşturuyoruz. Bu, biyolojik ilişkilerin defin uygulamasında seçici olarak ön plana çıkarıldığını ve dahil edilme biçiminin değiştiğini ortaya koymaktadır: baba sembolik olarak temsil edilirken, kardeşler tam bireyler olarak defnedilmiştir. Soy ağacı ayrıca, örneklenmemiş bir annenin iki farklı erkekle çocuk sahibi olduğunu göstermekte olup, bu toplu buluntuların normatif akrabalık yapılarını doğrudan yansıtmadığına işaret etmektedir.

Bu bulgular Erken Tunç Çağı akrabalık örgütlenmesindeki değişkenliği vurgulamakta ve seçkin gömü bağlamlarının toplumsal kimliği belirli bireyler ve onların biyografik ilişkileri etrafında yapılandırdığını öne sürmektedir.