The spread of steppe and Iranian-related ancestry in the islands of the western Mediterranean

Bozkır-pastoralist kökenli atalar en az MÖ 2500'e kadar Orta Avrupa'ya ulaşmışken, İranlı çiftçi kökenli atalar en az MÖ 1900'e kadar Ege Avrupası'nda mevcuttu. Ancak, bu ataların bugün birçok popülasyona katkıda bulundukları batı Akdeniz'e yayılımı hâlâ yeterince anlaşılamamıştır. Burada, Balear Adaları, Sicilya ve Sardunya'dan genom çapında antik DNA verisi ürettik ve bildirilmiş verisi olan birey sayısını 5'ten 66'ya çıkardık. Balear Adaları'ndan en eski birey (~MÖ 2400), muhtemelen İberya'dan batıdan doğuya göçten türeyen bozkır pastoralistlerinden atalar taşıyordu, ancak daha sonraki iki Balear bireyi daha az bozkır pastoralisti atasına sahipti. Sicilya'da, bozkır pastoralisti ataları ~MÖ 2200'e kadar ulaştı, kısmen İberya'dan; İran ile ilişkili atalar MÖ ikinci binyılın ortasında ulaştı ve bu, daha önce belgelenmiş Ege'ye yayılımıyla çağdaştı; ve Tunç Çağı'ndan sonra büyük ölçekli bir popülasyon değişimi yaşandı. Sardunya'da, neredeyse tüm atalar MÖ birinci binyıla kadar adanın erken çiftçilerinden türemişti; bunun istisnası, ağırlıklı olarak Kuzey Afrika kökenli atalara sahip olan ve yaklaşık çağdaşı bir İberyalı ile birlikte Kalkolitik'te yaygın bir Afrika'dan Avrupa'ya gen akışını belgeleyen MÖ üçüncü binyıldan bir aykırı bireydi. Sardunya'ya büyük göç MÖ birinci binyılda başladı ve şu anda Sardunya atasının en fazla %56–62'si ilk çiftçilerinden gelmektedir. Bu değer önceki tahminlerden daha düşüktür ve Sardunya'nın, Avrupa'daki her diğer bölge gibi, büyük insan hareketleri ve karışımlarına sahne olduğunu vurgulamaktadır.