Population genomics of the Viking world

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

Viking dönemi genomları, İskandinavya'nın genetik yapısını ve yayılımını aydınlatıyor.

Bu çalışma, Avrupa ve Grönland'daki arkeolojik alanlardan 442 insan genomunu dizileyerek Viking Çağı'nın (MS 750-1050) genetik etkilerini inceliyor. Viking döneminde İskandinavya'ya güney ve doğudan gen akışı olduğu, İskandinavya içinde genetik yapılanma bulunduğu ve farklı bölgelere farklı İskandinav popülasyonlarının yayıldığı görülüyor. Ayrıca Viking seferlerine yakın aile üyelerinin katıldığı ve son bin yılda pigmentasyon ile bağışıklıkla ilgili bazı genlerin güçlü seçilime uğradığı tespit ediliyor.

• Viking döneminde İskandinavya'ya güney ve doğudan gen akışı olmuş, İskandinavya içinde genetik yapılanma ve sınırlı gen akışı gözlenmiş.
• Danimarka kökenli genler İngiltere'ye, İsveç kökenliler Baltık'a, Norveç kökenliler ise İrlanda, İzlanda ve Grönland'a yayılmış.
• Viking seferlerine yakın aile üyeleri katılmış; LCT laktoz kalıcılığı aleli ve ANKA bağışıklık alelleri gibi pozitif seçilim izleri tespit edilmiş.

Örnek yorumu

Bu çalışmada 437 Viking dönemi bireyinden 285'inin Y-DNA haplogrubu çözümlenmiş. En sık görülen Y haplogrupları I-M253 (13), I-DF29 (5), R-L761 (5) ve R-M269 (4) olup, İskandinavya'da yaygın soyları işaret ediyor. Mitokondriyal DNA'da H6a1a ve H3a1a (7'şer), H1a1 ve J2b1a (6'şar) öne çıkıyor. Örnekler Estonya, İsveç, Gotland, Oxford, Rusya, Faroe, Danimarka ve İzlanda gibi geniş bir coğrafyadan alınmış; bu da Viking yayılımının ne kadar geniş olduğunu gösteriyor.

Soy meraklıları için

Viking kökeni araştıranlar için bu çalışma, İskandinav atalarının tek bir homojen topluluk olmadığını, bölgesel genetik farklılıklar ve dış gen akışıyla şekillendiğini gösteriyor. Y-DNA ve mtDNA haplogrup dağılımları, Viking yayılımının yönünü ve etkilediği bölgeleri anlamada yol gösterici.