Paleogenomics of Upper Paleolithic to Neolithic European hunter-gatherers

Modern insanlar Avrupa'da 45.000 yıldan uzun süredir yaşamaktadır1,2. Bununla birlikte, antik avcı-toplayıcıların genetik akrabalığı ve yapısı hakkındaki bilgimiz, o döneme ait insan kalıntılarının nadirliği ve zayıf moleküler korunumu nedeniyle sınırlıdır3. Burada, batı ve orta Avrasya'da 14 ülkeden 116 bireye ait yeni genomik veriler de dahil olmak üzere, 35.000 ila 5.000 yıl öncesine uzanan 356 antik avcı-toplayıcı genomunu analiz ediyoruz. Batı Avrupa'daki Üst Paleolitik Gravettiyen topluluklarıyla ilişkili bireylerde, bu arkeolojik kültürle ilişkili orta ve güney Avrupa'daki çağdaş gruplardan4 farklı, ancak önceki Aurignaciyen kültürüyle ilişkili bireylerinkine benzeyen bir genetik soy profili tanımlıyoruz. Bu soy profili, Son Buzul Maksimumu (25.000 ila 19.000 yıl önce) sırasında güneybatı Avrupa'daki Solutreyen kültürüyle ilişkili insan popülasyonlarında ve Son Buzul Maksimumu'ndan sonra kuzeydoğuya yeniden yayılan sonraki Magdaleniyen kültürüyle ilişkili popülasyonlarda varlığını sürdürmüştür. Buna karşılık, güney Avrupa'da, Son Buzul Maksimumu zamanlarında insan gruplarının yerel olarak değiştiğini ve buna Epigravettiyen kültürüyle ilişkili popülasyonların kuzeyden güneye yayılımının eşlik ettiğini gösteren bir genetik dönüşüm ortaya koyuyoruz. En az 14.000 yıl öncesinden itibaren, bu kültürle ilişkili bir soy güneyden Avrupa'nın geri kalanına yayılmış ve büyük ölçüde Magdaleniyen ile ilişkili gen havuzunun yerini almıştır. Mezolitik dönemin başlangıcını kapsayan sınırlı karışım döneminden sonra, fenotipik olarak ilişkili varyantlarda belirgin farklılıklarla da karakterize edilen batı ve doğu Avrupalı avcı-toplayıcılar arasında genetik etkileşimler buluyoruz.