Life history and ancestry of the late Upper Palaeolithic infant from Grotta delle Mura, Italy

İtalya'daki Grotta delle Mura'dan geç Üst Paleolitik bebeğin yaşam öyküsü ve soyu

PRJEB66279 Orijinal makale / DOI2024-09-201 örnek (çalışma)

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

İtalya'da 17 bin yıllık bir bebeğin genomu, Buzul Çağı sonundaki nüfus değişimini aydınlatıyor.

Yaklaşık 17.000 yıl önce İtalya'nın güneyinde, Apulia'daki Grotta delle Mura mağarasında gömülmüş bir bebek (Le Mura 1) incelendi. Paleogenomik, diş histolojisi, izotop analizleri ve radyokarbon tarihlendirmesi bir arada kullanıldı. Bebek yaklaşık 72 haftalıkken ölmüş; annesinin hamilelikte az hareket ettiği ve topluluğun yüksek düzeyde endogami (iç evlilik) uyguladığı anlaşıldı.

Le Mura 1, MÖ 17.320-16.910 yıllarına tarihlendi ve yaklaşık 72 haftalıkken öldüğü tahmin ediliyor.
Bebekte olası bir doğuştan hastalık ve çeşitli fenotipik özellikler tespit edildi; annesinin gebelik boyunca hareketliliği düşüktü.
Genom, Villabruna benzeri bileşenlerin İtalya yarımadasında erken yayıldığını ve Son Buzul Maksimumu civarında nüfus değişimi olduğunu gösteriyor.

Örnek yorumu

Bu çalışmada tek bir birey (Le Mura 1) incelenmiştir; site_samples=0 ve y_resolved=0 olduğu için Y-DNA veya mtDNA haplogrubu belirtilmemiştir. Kültürel atıf da yoktur. Bu nedenle bulgular tek bir bebeğe dayanır ve genel nüfus yapısı hakkında sınırlı bilgi verir.

Soy meraklıları için

İtalya'da Geç Üst Paleolitik'te nüfus değişimi ve güneyden kuzeye genetik çeşitliliğin azalması, günümüz Avrupa gen havuzunun şekillenmesinde önemli bir adımdır. Bu bebek, atalarımızın Buzul Çağı sonundaki yaşamına dair nadir bir pencere sunar.

Özet

Geç Üst Paleolitik topluluklarda bebekliğin biyolojik yönleri ve Son Buzul Maksimumu'nun sonunda güney sığınaklarının rolü henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Bu çalışma, Grotta delle Mura'dan (Apulia, güney İtalya) bir Üst Paleolitik bebeğin paleogenomik, diş paleohistolojisi, mekansal olarak çözümlenmiş jeokimyasal analizler, doğrudan radyokarbon tarihlendirmesi ve geleneksel antropolojik çalışmaları birleştiren multidisipliner, yüksek zamansal çözünürlüklü bir araştırmasını sunmaktadır. Bebeğin iskelet kalıntıları – Le Mura 1 – doğrudan 17.320-16.910 kal BP'ye tarihlendirilmiştir. Sonuçlar, bebeğin gelişiminin, erken yaşamının, sağlığının ve ölümünün (yaklaşık 72 hafta olarak tahmin edilmektedir) biyolojik bir tarihini ortaya koymaktadır. Bebekte çeşitli fenotipik özellikler ve potansiyel bir konjenital hastalık, annenin gebelik sırasındaki düşük hareketliliği ve yüksek düzeyde endogami tespit edilmektedir. Ayrıca, genomik veriler Villabruna benzeri bileşenlerin İtalya yarımadası boyunca erken yayılımına işaret ederek Son Buzul Maksimumu zamanında bir nüfus değişimini doğrulamakta ve kuzey İtalya'dan güney İtalya'ya doğru genetik değişkenlikte genel bir azalmayı vurgulamaktadır. Genel olarak, Le Mura 1, Son Buzul Maksimumu'nun sonunda İtalya yarımadasındaki yaşamın erken evrelerini ve genetik bulmacayı daha iyi anlamamıza katkıda bulunmaktadır.

TheYtree'deki örnekler ve veriler

0sitedeki örnekler

0Y haplogrubu belirlendi