祖源树 Oturum aç Bilimsel Antik DNA Kağıtları

Genetic Evidence of Yersinia pestis from the First Pandemic

Birinci Pandemiden Yersinia pestis'in Genetik Kanıtı
PRJNA1303691 Orijinal makale / DOI2025-07-3112 örnek (çalışma)

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

Jerash'ta Justinianus Vebası'na ait ilk Yersinia pestis genomu bulundu.

Bu çalışma, Ürdün'deki Jerash antik kentinde bulunan bir toplu mezarda, MS 6. yüzyıl ortası ile 7. yüzyıl başına tarihlenen beş bireyden Yersinia pestis DNA'sı elde etti. Bu, Birinci Pandemi'nin (MS 541-750) tarihsel merkezine coğrafi olarak çok yakın bir bölgede veba bakterisinin genomik kanıtının ilk kez bulunmasıdır. Elde edilen genomlar birbiriyle neredeyse aynıdır ve bilinen diğer Birinci Pandemi soylarıyla yakından ilişkilidir.

Örnek yorumu

Bu sayfada 12 örnek listelenmiş; bunlardan 11'i Y-DNA haplogrubu açısından çözümlenmiş. Örneklerin tamamı R ve alt dallarına (R-L754, R1, R-FGC46209, R-S8183, R-M269, R-P297, R-L2) ait. mtDNA için yalnızca bir örnekte veri var ve o da 'N/A' olarak kaydedilmiş. Kültür bilgisi bulunmuyor. Bu dağılım, bölgedeki erkek soy çeşitliliğinin R hattı üzerinde yoğunlaştığını gösteriyor.

Soy meraklıları için

Veba salgınlarının kökenini ve yayılımını anlamak isteyenler için bu çalışma, Birinci Pandemi'nin Doğu Akdeniz'deki varlığını genom düzeyinde doğruluyor. Antik DNA, tarihsel kayıtlarla biyolojik kanıtları birleştirerek salgının coğrafi merkezine dair yeni ipuçları sunuyor.

Özet

Justinianus Vebası, Birinci Pandemi'nin (MS 541–750) başlangıcını oluşturmuştur; ancak salgının ilk kaydedildiği Doğu Akdeniz'de daha önce hiçbir Yersinia pestis genomik kanıtı elde edilmemiştir. Bu çalışma, Ürdün'ün Jerash kentindeki 6. yüzyıl ortası ile 7. yüzyıl başına tarihlenen bir toplu mezarda Y. pestis'in mevcut olup olmadığını belirlemeyi ve genomunu Birinci Pandemi suşlarının daha geniş bağlamında karakterize etmeyi amaçlamıştır. Yöntemler: Jerash toplu mezarından çıkarılan birden fazla bireye ait örnekleri analiz ettik. Potansiyel patojen varlığına yönelik ilk tarama proteomik kullanılarak gerçekleştirildi. Seçilen örnekler antik DNA ekstraksiyonu ve tüm genom dizilemesine tabi tutuldu. Suş kimliğini ve evrimsel konumunu değerlendirmek için karşılaştırmalı genomik ve filogenetik analizler yapıldı. Bulgular: Genomik dizileme, beş bireyden Y. pestis DNA'sı elde etti ve oldukça benzer genomlar ortaya koydu. Tüm suşlar diğer Birinci Pandemi soy hatlarıyla sıkı bir şekilde kümelendi; ancak ilk kez pandeminin tarihsel merkezine coğrafi olarak yakın bir bölgeden elde edildi. Farklı bireyler arasında neredeyse özdeş genomlar, bu salgın sırasında tek bir dolaşımdaki soy hattının ortaya çıktığını göstermektedir. Sonuçlar: Bu çalışma, Birinci Pandemi sırasında Doğu Akdeniz'de Y. pestis'in ilk genomik kanıtını sunarak arkeolojik bulguları, Justinianus Vebası'nın köken noktası yakınındaki patojen genomisiyle ilişkilendirmektedir. Özet Cümle: Genomik kanıtlar, Y. pestis'i antik bir kentte Birinci Pandemi ile ilişkilendirmektedir.

TheYtree'deki örnekler ve veriler

12sitedeki örnekler
11Y haplogrubu belirlendi

Babasal (Y-DNA) haplogrupları

HaplogrupÖrnekler
R-L754 2
R 2
R-P297 1
R-L2 1
R-FGC46820 1
R1 1
R-FGC46209 1
R-S8183 1
R-M269 1

Anasoyu (mtDNA) haplogrupları

Öne çıkan örnekler Daha fazla örnek →

ÖrnekY-DNAmtDNAKültür / Dönem
N1_S1 R-P297 — · early 7th century
N2_S2 R-S8183 — · early 7th century
N3_S3 R — · early 7th century
N4_S4 R — · early 7th century
N6_S2 R1 — · early 7th century
N7_S3 R-L754 — · early 7th century
N8_S4 R-FGC46820 — · early 7th century
Sample_1 R-L2 — · early 7th century
Sample_2 R-L754 — · early 7th century
Sample_3 R-M269 — · early 7th century