Ancient genomes reveal social and genetic structure of Late Neolithic Switzerland

Yapay zekâ yorumuYapay zekâ üretimi

İsviçre'de Geç Neolitik'te bozkır kökenli göçün 1000 yıla yayılan karmaşık yapısı ortaya çıkarıldı.

Bu çalışma, İsviçre, Güney Almanya ve Alsace'den Orta/Geç Neolitik'ten Erken Tunç Çağı'na uzanan 96 antik genomu inceliyor. Avrupa'nın diğer bölgelerinde MÖ 3. binyıl başlarında görülen genetik değişime benzer şekilde, İsviçre'de MÖ 2860-2460 gibi erken bir tarihte Pontik-Hazar bozkırından gelen çobanlarla ilişkili ataların varlığı tespit ediliyor. Analizler, bu genetik dönüşümün neredeyse 1000 yıl süren karmaşık bir süreç olduğunu ve bölgede yüksek düzeyde genetik yapılanmış popülasyonları içerdiğini gösteriyor.

• İsviçre'de bozkır kökenli atalar MÖ 2860-2460 gibi erken bir tarihte görülüyor.
• Genetik dönüşüm neredeyse 1000 yıl süren karmaşık bir süreç.
• Bölgede yüksek düzeyde genetik yapılanmış popülasyonlar bulunuyor.

Örnek yorumu

97 örnekten 57'sinde Y-DNA haplogrubu çözümlenmiş. En yaygın Y-DNA haplogrubu 20 örnekle G-S10301; onu 9 örnekle R-L2, 5 örnekle G-PF3239 ve 3 örnekle I-M423 izliyor. Mitokondriyal DNA'da ise H1 ve K1a-T195C! yedişer örnekle başı çekiyor; J1c3 dört, U2e2a1d, H3 ve J2b1a2 üçer örnekle temsil ediliyor. Bu dağılım, bölgede hem yerel hem de dış kaynaklı soy hatlarının bir arada bulunduğunu gösteriyor.

Soy meraklıları için

Bu bulgular, Geç Neolitik İsviçre'de atalarınızın kökenini araştırırken bozkır göçünün ani değil, uzun süreli ve karmaşık olduğunu gösteriyor. Y-DNA çeşitliliği, farklı popülasyonların yüzyıllar boyunca bir arada yaşadığına işaret ediyor.