Evolution of immune genes is associated with the Black Death

Bulaşıcı hastalıklar, insan evrimini yönlendiren en güçlü seçilim baskıları arasındadır1,2. Bu durum, kayıtlı tarihin en büyük ölüm olayını, genellikle Kara Ölüm olarak adlandırılan veba salgınının ikinci pandemisinin ilk patlak vermesini içerir ve bu salgına Yersinia pestis bakterisi neden olmuştur3. Bu pandemi Afro-Avrasya'yı harap etmiş ve nüfusun %30-50'sine kadarını öldürmüştür4. Kara Ölüm sırasında seçilim altında olmuş olabilecek lokusları belirlemek için, Kara Ölüm öncesi, sırası ve sonrasında iki farklı Avrupa popülasyonundan elde edilen 206 antik DNA örneğinden bağışıklıkla ilişkili genler çevresindeki genetik varyasyonu karakterize ettik. Bağışıklık lokusları, bir dizi bağışıklık dışı lokusa kıyasla yüksek düzeyde farklılaşmış bölgeler açısından güçlü şekilde zenginleşmiştir ve bu da pozitif seçilime işaret etmektedir. Londra veri seti içinde yüksek düzeyde farklılaşmış 201 varyant belirledik. Kara Ölüm sırasındaki kanıtları, Danimarka'daki replike popülasyonumuzu ve işlevsel kanıtları birleştirdiğimizde, ERAP2 yakınındaki rs2549794 pozitif seçilim için en güçlü aday olarak ortaya çıkmaktadır. rs2549794'teki seçilmiş alel, tam uzunlukta (kısaltılmışa karşı) ERAP2 transkriptinin üretimi, Y. pestis'e karşı sitokin yanıtındaki varyasyon ve makrofajlarda hücre içi Y. pestis'i kontrol etme yeteneğinin artmasıyla ilişkilidir. Son olarak, koruyucu varyantların bugün otoimmün hastalıklara artmış duyarlılıkla ilişkili alellerle örtüştüğünü göstererek, geçmiş pandemilerin günümüzde hastalığa duyarlılığı şekillendirmede oynadığı role dair ampirik kanıt sunmaktayız.