Genetic continuity and dietary change during the emergence of millet farming in northern China

การเกิดขึ้นของเกษตรกรรมในเอเชียตะวันออกและพลวัตทางประชากรและสังคมที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผ่านนี้ยังคงเป็นที่เข้าใจไม่สมบูรณ์ ในที่นี้ เรานำเสนอข้อมูลทั่วทั้งจีโนมจากบุคคลสิบเอ็ดคนจากแหล่งซิงหลงในภาคเหนือของจีน ซึ่งกำหนดอายุโดยตรงไว้ที่ประมาณ 9,000–5,000 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน (BP) พร้อมกับองค์ประกอบไอโซโทปคาร์บอนและไนโตรเจนที่เสถียรจากคอลลาเจนในกระดูก การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมแสดงว่าบุคคลเหล่านี้มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เป็นเนื้อเดียวกันร่วมกับบุคคลยฺหวี่หมินที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งบ่งชี้ถึงลักษณะบรรพบุรุษระดับภูมิภาคร่วมที่สอดคล้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างประชากรทั่วที่ราบสูงมองโกเลียในช่วงโฮโลซีนตอนต้น และลักษณะนี้ยังคงอยู่เป็นเวลาอย่างน้อย 1,500 ปี (9,000–7,500 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน) ที่ซิงหลง ความเสถียรทางประชากรระดับภูมิภาคในระยะยาวนี้เป็นฉากหลังสำหรับการเปลี่ยนผ่านไปสู่การเพาะปลูกข้าวฟ่าง ตามที่หลักฐานไอโซโทปและมหาซากฟอสซิลบ่งชี้ ซึ่งกำหนดอายุไว้ที่ประมาณ 7,500 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน ระหว่าง 7,500 ถึง 5,500 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน ประชากรที่เกี่ยวข้องกับข้าวฟ่างในยุคแรกทั่วภาคเหนือของจีนแสดงโครงสร้างทางพันธุกรรมที่หลากหลาย ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรที่เกี่ยวข้องกับข้าวฟ่างในยุคแรกในภาคเหนือของจีนมีความหลากหลายทางพันธุกรรมและไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากประชากรที่เป็นเนื้อเดียวกันเพียงกลุ่มเดียว ภายใน 5,500 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน บุคคลจากซิงหลงแสดงการผสมผสานกับเกษตรกรปลูกข้าวฟ่างจากลุ่มแม่น้ำเหลืองในยุคหินใหม่ตอนกลาง ในขณะที่ยังคงความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษจากซิงหลงในยุคก่อนหน้าและบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับไบคาล บุคคลที่ถูกฝังร่วมกันจากการฝังศพในที่อยู่อาศัยซึ่งกำหนดอายุไว้ที่ประมาณ 9,000 และประมาณ 7,500 ปีปฏิทินก่อนปัจจุบัน ตามลำดับ ต่างแสดงความสัมพันธ์ทางสายเลือดระดับแรก ซึ่งบ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ของความต่อเนื่องในการปฏิบัติการฝังศพในที่อยู่อาศัยที่อิงตามสายเลือดทางชีววิทยา เมื่อนำมารวมกัน ผลการค้นพบเหล่านี้บ่งชี้ว่าการเปลี่ยนแปลงด้านอาหารไม่ได้มาพร้อมกับการแทนที่ทางประชากรครั้งใหญ่หรือการเปลี่ยนแปลงที่ตรวจพบได้ทางพันธุกรรมในการปฏิบัติการฝังศพในที่อยู่อาศัยที่อิงตามสายเลือดที่ซิงหลงเสมอไป