Reconstructing the genetic formation of Han Chinese from ancient genomes

ภูมิหลัง
การก่อตัวของชาวฮั่นมีความรากลึกอยู่ในวัฒนธรรมยุคหินใหม่ของลุ่มแม่น้ำเหลือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวงวัฒนธรรมหลงซานซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างสังคมก่อนประวัติศาสตร์และอารยธรรมราชวงศ์ตอนต้น อย่างไรก็ตาม ผลกระทบทางพันธุกรรมของประชากรในยุคหลงซานต่อกลุ่มประชากรทางประวัติศาสตร์ในภายหลังยังคงไม่ได้รับการสำรวจอย่างกว้างขวาง เนื่องจากขาดแคลนข้อมูลจีโนมโบราณจากช่วงเปลี่ยนผ่านที่สำคัญนี้อย่างรุนแรง ช่องว่างนี้เป็นอุปสรรคต่อความเข้าใจที่ชัดเจนว่าการผสมผสานทางวัฒนธรรมในยุคแรกในพื้นที่แกนกลางได้หล่อหลอมโครงสร้างทางพันธุกรรมของประชากรจีนในภายหลังอย่างไร

ผลการศึกษา
การศึกษานี้รายงานจีโนมมนุษย์โบราณที่เพิ่งถอดรหัสใหม่จำนวน 28 จีโนมจากแหล่งโบราณคดีสวี่เจียชุนตงและโจวเหอในสมัยราชวงศ์ฮั่นในมณฑลซานตง ซึ่งนำมาบูรณาการกับชุดข้อมูลระดับภูมิภาคที่เผยแพร่ก่อนหน้านี้เพื่อศึกษามรดกทางพันธุกรรมของประชากรยุคหินใหม่หลงซานในการก่อตัวของบรรพบุรุษชาวฮั่น การวิเคราะห์ของเราเปิดเผยความแตกต่างทางพันธุกรรมที่ชัดเจนระหว่างประชากรหลงซานจากที่ราบกลางและลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนล่างในช่วงยุคหินใหม่ตอนปลาย บุคคลส่วนใหญ่จากแหล่งสวี่เจียชุนตงแสดงบรรพบุรุษแบบผสม โดยส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับหลงซานในที่ราบกลาง (ร้อยละ 93.8) โดยมีการcontributionsเล็กน้อยจากบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจีน (ร้อยละ 6.2) ในทางตรงกันข้าม บุคคลทั้งหมดจากแหล่งโจวเหอแสดงความเป็นเนื้อเดียวกันทางพันธุกรรมกับบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับหลงซานในที่ราบกลาง ผลเหล่านี้บ่งชี้ถึงความheterogeneityทางพันธุกรรมอย่างมีนัยสำคัญภายในลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนล่างในช่วงราชวงศ์ฮั่น นอกจากนี้ เราพบระดับความเป็นเนื้อเดียวกันทางพันธุกรรมสูงระหว่างประชากรโบราณในสมัยราชวงศ์ฮั่นกับชาวฮั่นสมัยใหม่จากมณฑลซานตง การสร้างแบบจำลองการผสมและค่า f-statistics ยิ่งแสดงให้เห็นว่าบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับหลงซาน—โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับที่ราบกลาง—มีบทบาทdominantในการกำหนดโครงสร้างทางพันธุกรรมของประชากรทางประวัติศาสตร์ทั่วพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขวาง รวมถึงลุ่มแม่น้ำเหลืองตอนบน ลุ่มแม่น้ำเหลียวตะวันตก และจีนตะวันตกเฉียงใต้ เป็นต้น

ข้อสรุป
ผลการค้นพบเหล่านี้เน้นย้ำถึงอิทธิพลทางพันธุกรรมที่ลึกซึ้งและแผ่ขยายของประชากรหลงซานในที่ราบกลางต่อภูมิภาคโดยรอบ ซึ่งขับเคลื่อนการขยายตัวทางประชากรและการhomogenizationทางพันธุกรรมของชาวฮั่น ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการเคลื่อนย้ายประชากรและการแพร่กระจายทางวัฒนธรรมนี้เน้นย้ำถึงบทบาทcentralของการขยายตัวทางประชากรในยุคหลงซานในการกำหนดภูมิทัศน์ทางพันธุกรรมและความเป็นเอกภาพของชาวฮั่น