Reconstruction of the lifeways of Central European Late Bronze Age communities using ancient DNA, isotope and osteoarchaeological analyses

การตีความโดย AIสร้างโดย AI

ดีเอ็นเอโบราณเผยวิถีชีวิตยุคสำริดปลายในยุโรปกลาง

งานวิจัยนี้ใช้ดีเอ็นเอโบราณ ไอโซโทปออกซิเจนและสตรอนเทียม ร่วมกับข้อมูลกระดูกโบราณ ศึกษาหลุมฝังศพแบบนอนราบที่หายากในเยอรมนีกลาง 36 ตัวอย่าง และเปรียบเทียบกับพื้นที่ใกล้เคียงอีก 33 ตัวอย่าง แม้ยุคสำริดปลายจะมีการเคลื่อนย้ายและเปลี่ยนผ่านทางสังคม แต่ผลกลับพบว่าคนส่วนใหญ่มีบรรพบุรุษสืบเนื่องจากยุคสำริดตอนต้น และส่วนใหญ่มีสัญญาณไอโซโทปตรงกับท้องถิ่น แสดงว่าการเคลื่อนย้ายมีอยู่แต่ไม่กว้างขวาง และพิธีกรรมฝังศพที่หลากหลายนั้นเกิดจากวัฒนธรรมมากกว่าการอพยพของคนกลุ่มใหม่

• จีโนมทั้งชุดแสดงความต่อเนื่องทางพันธุกรรมกับประชากรยุคสำริดตอนต้น โดยมีบรรพบุรุษจากเกษตรกรยุคหินใหม่ตอนต้นเพิ่มขึ้นทีละน้อย แต่เวลาและระดับแตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค
• ไอโซโทปออกซิเจนและสตรอนเทียมจากเยอรมนีกลางพบว่าคนส่วนใหญ่ตรงกับสัญญาณท้องถิ่น รวมถึงผู้ที่ถูกเผาหรือมีอาหารต่างกัน มีเพียงไม่กี่รายที่เป็นค่าผิดปกติ
• รูปแบบการฝังศพที่หลากหลายที่คูเคนบวร์กและเอสเพอร์ชเตดต์สะท้อนวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น ตลอดจนความเชื่อมโยงระดับภูมิภาค มากกว่าการไหลเข้าของกลุ่มพันธุกรรมใหม่หรือคนต่างถิ่น

การตีความตัวอย่าง

ตัวอย่างรวม 75 ราย มาจากหลุมฝังศพยุคสำริดปลาย วัฒนธรรมหลักคือ Urnfield และกลุ่มย่อย เช่น Unstrut, Knoviz, Lusatian, Štitary สาย paternal ที่แก้ไขได้ 40 ราย พบ R-M269 และ R-L2 อย่างละ 5 ราย รองลงมาคือ I-PH1237 4 ราย และ R-S14469 3 ราย ฝั่ง maternal พบ T2b 4 ราย H1c และ V23 อย่างละ 3 ราย แหล่งตัวอย่างใหญ่สุดคือ KUC030 27 ราย รองลงมาคือ NES021 14 ราย และ ESP059 12 ราย

สำหรับผู้สนใจวงศ์วานว่านเครือ

สำหรับผู้สนใจบรรพบุรุษ งานนี้ชี้ว่ายุโรปกลางยุคสำริดปลายไม่ได้แทนที่ด้วยคนกลุ่มใหม่ทั้งหมด แต่มีความต่อเนื่องทางพันธุกรรมและการผสมผสาน gradual การเคลื่อนย้ายคนมีจริงแต่จำกัด และวัฒนธรรมท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญต่อรูปแบบหลุมศพ มากกว่าที่จะอนุมานการอพยพครั้งใหญ่จากหลักฐานทางโบราณคดีเพียงอย่างเดียว