The genomic origins of the Bronze Age Tarim Basin mummies

เอกลักษณ์ของผู้อาศัยกลุ่มแรกสุดในซินเจียง ซึ่งอยู่ใจกลางเอเชียใน และภาษาที่พวกเขาพูดนั้น เป็นที่ถกเถียงกันมายาวนานและยังคงเป็นประเด็นขัดแย้ง1 ในที่นี้เรานำเสนอข้อมูลจีโนมจากบุคคล 5 รายที่มีอายุราว 3000–2800 ปีก่อนคริสตกาลจากแอ่งจุงการ์ และบุคคล 13 รายที่มีอายุราว 2100–1700 ปีก่อนคริสตกาลจากแอ่งทาริม ซึ่งเป็นตัวแทนของซากมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบจากซินเจียงตอนเหนือและตอนใต้ตามลำดับ เราพบว่าบุคคลจากแอ่งจุงการ์ในยุคสำริดตอนต้นมีบรรพบุรุษส่วนใหญ่เป็นอานาซีเอโวร่วมกับองค์ประกอบท้องถิ่นเพิ่มเติม และบุคคลจากแอ่งทาริมในยุคสำริดตอนต้นถึงตอนกลางมีเพียงบรรพบุรุษท้องถิ่นเท่านั้น บุคคลจากแอ่งทาริมจากแหล่งโบราณคดีเสี่ยวเหอ furthermore แสดงหลักฐานที่ชัดเจนของโปรตีนนมในหินปูนฟันของพวกเขา ซึ่งบ่งชี้ถึงการพึ่งพาการเลี้ยงปศุสัตว์เพื่อผลิตนมที่แหล่งโบราณคดีนี้ตั้งแต่ก่อตั้ง ผลของเราไม่สนับสนุนสมมติฐานก่อนหน้านี้เกี่ยวกับต้นกำเนิดของมัมมี่ทาริม ซึ่งเคยถูกโต้แย้งว่าเป็นนักเลี้ยงปศุสัตว์ที่พูดภาษาตอคาเรียนดั้งเดิมสืบเชื้อสายมาจากอานาซีเอโว1,2 หรือมีต้นกำเนิดในกลุ่มวัฒนธรรมโบราณคดีแบกเทรีย–มาร์เกียนา3 หรือวัฒนธรรมระเบียงภูเขาเอเชียใน4 ในทางกลับกัน แม้ว่าภาษาตอคาเรียนอาจเป็นไปได้ว่าถูกนำเข้าสู่แอ่งจุงการ์โดยผู้อพยพอานาซีเอโวในช่วงยุคสำริดตอนต้น เราพบว่าวัฒนธรรมแรกสุดในแอ่งทาริมดูเหมือนจะเกิดขึ้นจากประชากรท้องถิ่นที่แยกตัวทางพันธุกรรม ซึ่งรับเอาวิธีปฏิบัติของนักเลี้ยงปศุสัตว์และเกษตรกรจากเพื่อนบ้านมาใช้ ซึ่งทำให้พวกเขาตั้งถิ่นฐานและเจริญรุ่งเรืองตามโอเอซิสริมแม่น้ำที่เปลี่ยนแปลงไปของทะเลทรายทากลามากัน