Ancient DNA connects large-scale migration with the spread of Slavs

ครึ่งหลังของสหัสวรรษแรก ค.ศ. ในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมและการเมืองอย่างรากฐาน ช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงนี้มักเชื่อมโยงกับการปรากฏตัวของชาวสลาฟ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานลายลักษณ์อักษร1,2 และสอดคล้องกับการเกิดขึ้นของขอบเขตทางโบราณคดีที่คล้ายคลึงกัน3,4,5,6 อย่างไรก็ตาม จนถึงขณะนี้ยังไม่มีความเห็นพ้องกันว่าขอบเขตทางโบราณคดีนี้แพร่กระจายผ่านการอพยพย้ายถิ่น การกลายเป็นสลาฟ หรือการผสมผสานของทั้งสอง ข้อมูลทางพันธุกรรมยังมีอยู่อย่างจำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากแนวปฏิบัติที่แพร่หลายของการเผาศพในระยะเริ่มต้นของการตั้งถิ่นฐานของชาวสลาฟ ในที่นี้เรานำเสนอข้อมูลทั่วทั้งจีโนมจากบุคคลโบราณ 555 คน รวมถึงตัวอย่าง 359 ตัวอย่างจากบริบทของชาวสลาฟที่เก่าแก่ถึงศตวรรษที่เจ็ด ค.ศ. ข้อมูลของเราแสดงให้เห็นการเคลื่อนย้ายประชากรขนาดใหญ่จากยุโรปตะวันออกในช่วงศตวรรษที่หกถึงแปด แทนที่มากกว่า 80% ของกลุ่มยีนท้องถิ่นในเยอรมนีตะวันออก โปแลนด์ และโครเอเชีย กระนั้น เรายังแสดงให้เห็นความหลากหลายระดับภูมิภาคอย่างมีนัยสำคัญ ตลอดจนการขาดการผสมผสานที่เอนเอียงตามเพศ ซึ่งบ่งชี้ถึงระดับที่แตกต่างกันของการกลมกลืนทางวัฒนธรรมของประชากรพื้นเมือง เมื่อเปรียบเทียบหลักฐานทางโบราณคดีและพันธุกรรม เราพบว่าการเปลี่ยนแปลงของบรรพบุรุษในเยอรมนีตะวันออกเกิดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงขององค์กรทางสังคม ซึ่งมีลักษณะเด่นคือการเพิ่มขึ้นของความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมภายในและระหว่างแหล่งโบราณคดี และการถือถิ่นที่อยู่ตามฝ่ายบิดา ในระดับยุโรป ดูเหมือนเป็นไปได้ว่าการเปลี่ยนแปลงในวัฒนธรรมวัตถุและภาษาในช่วงศตวรรษที่หกถึงแปดนั้นเชื่อมโยงกับการเคลื่อนย้ายประชากรขนาดใหญ่เหล่านี้