A genomic history of the North Pontic Region from the Neolithic to the Bronze Age

ภูมิภาคนอร์ธพอนติกเป็นจุดบรรจบของเกษตรกรแห่งยุโรปเก่าและกลุ่มนักล่าเก็บของป่าและกลุ่มเลี้ยงสัตว์แห่งทุ่งหญ้าสเตปป์ยูเรเซีย1,2 และเป็นแหล่งกำเนิดของการอพยพเข้าสู่ยุโรปอย่างลึกซึ้ง3,4,5 ในที่นี้เรารายงานข้อมูลระดับจีโนมจากบุคคลยุคก่อนประวัติศาสตร์ในภูมิภาคนอร์ธพอนติกจำนวน 81 คน เพื่อทำความเข้าใจองค์ประกอบทางพันธุกรรมของประชากรในภูมิภาคนี้ กลุ่มนักล่าเก็บของป่าในนอร์ธพอนติกมีบรรพบุรุษมาจากกลุ่มนักล่าเก็บของป่าแห่งบอลข่านและตะวันออก6 รวมทั้งเกษตรกรชาวยุโรป และบางครั้งก็มีกลุ่มนักล่าเก็บของป่าแห่งคอเคซัสด้วย ในช่วงยุคอีนิโอ lithic คลื่นของผู้ย้ายถิ่นจากพื้นที่คอเคซัส–ลุ่มน้ำโวลกาตอนล่าง7 ได้ข้ามผ่านกลุ่มนักล่าเก็บของป่าท้องถิ่นไปผสมกับเกษตรกรชาวทริปิลเลียในสัดส่วนที่เท่ากัน ก่อตัวเป็นประชากรของวัฒนธรรมอูซาโตเวเมื่อประมาณ 4500 ปีก่อนคริสตกาล คลื่นของผู้ย้ายถิ่นจากคอเคซัส–ลุ่มน้ำโวลกาตอนล่างที่ทับซ้อนกันในเวลาผสมกับกลุ่มนักล่าเก็บของป่าแทนที่จะเป็นเกษตรกร ก่อตัวเป็นประชากรเซเรดนี สติห์7 คลื่นลูกที่สามคือยัมนา—ซึ่งเป็นทายาทของเซเรดนี สติห์ที่ก่อตัวขึ้นจากการผสมเมื่อประมาณ 4000 ปีก่อนคริสตกาล และขยายตัวในช่วงยุคสำริดตอนต้น (3300 ปีก่อนคริสตกาล) ช่องว่างทางเวลาระหว่างเซเรดนี สติห์กับยัมนาถูกเชื่อมด้วยบุคคลที่มีพันธุกรรมแบบยัมนาจากมีไคลิฟกา ประเทศยูเครน (3635–3383 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีที่มีความต่อเนื่องในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคอีนิโอ lithic–ยุคสำริด และน่าจะเป็นศูนย์กลางของการก่อตัวของยัมนา คลื่นการอพยพทั้งสามลูกนี้แต่ละลูกได้แพร่กระจายบรรพบุรุษที่แตกต่างกันไป ในขณะเดียวกันก็ผสมผสานคนภายนอกเข้าไปด้วย กลยุทธ์ที่ยืดหยุ่นนี้อาจอธิบายความสำเร็จของประชากรในภูมิภาคนอร์ธพอนติกในการแพร่กระจายยีนและวัฒนธรรมของพวกเขาไปทั่วทวีปยูเรเซีย