Multi-proxy bioarchaeological analysis of skeletal remains shows genetic discontinuity in a Medieval Sicilian community

การตีความโดย AIสร้างโดย AI

การวิเคราะห์กระดูกโบราณเผยให้เห็นความไม่ต่อเนื่องทางพันธุกรรมในชุมชนยุคกลางของซิซิลี

งานวิจัยนี้ใช้ดีเอ็นเอโบราณและข้อมูลทางชีวโบราณคดีหลายด้านเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของประชากรในซิซิลียุคกลาง แม้ชื่อเรื่องจะกล่าวถึงซิซิลี แต่บทคัดย่อกลับเน้นไปที่คาบสมุทรไอบีเรียตะวันออก โดยพบว่ามีการไหลของยีนจากเมดิเตอร์เรเนียนก่อนยุคอิสลาม ต่อมามีเชื้อสายแอฟริกาเหนือเข้ามาตั้งถิ่นฐานในช่วงอิสลาม และยังคงอยู่ในสุสานคริสเตียนจนถึงศตวรรษที่ 17 รวมถึงหลักฐานการค้าทาสจากมาเกร็บ

• พบการไหลของยีนจากหลายภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนสู่ไอบีเรียก่อนยุคอิสลาม สนับสนุนทฤษฎีความเป็นเนื้อเดียวกันในยุคจักรวรรดิโรมัน
• เชื้อสายแอฟริกาเหนือปรากฏเป็นครั้งคราวในยุคปลายโบราณ แต่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนในยุคอิสลาม และยังพบต่อเนื่องในสุสานคริสเตียนจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17
• พบหลุมฝังศพแบบอิสลามที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสเปน ซึ่งแสดงหลักฐานการสมรสระหว่างญาติใกล้ชิด และพบหลักฐานการค้าทาสจากมาเกร็บ

การตีความตัวอย่าง

กลุ่มตัวอย่างที่วิเคราะห์มี 13 ราย แต่ระบุสาย Y ได้ 11 ราย สาย Y ที่พบมากที่สุดคือ E-Z21068 และ T-CTS8489 (อย่างละ 2 ราย) รองลงมาคือ E-Y18336, E-V13, E-BY5786, R-S10547, E-M35 และ R-BY43722 ฝ่ายไมโตคอนเดรียพบ L3e5 มากที่สุด (3 ราย) รองลงมาคือ J1c2i (2 ราย) และอื่น ๆ อีกแห่งละ 1 ราย ตัวอย่างทั้งหมดมาจากแหล่งเดียวคือ SRR28161878 จำนวน 11 ราย

สำหรับผู้สนใจวงศ์วานว่านเครือ

สำหรับผู้สนใจบรรพบุรุษ ข้อมูลนี้ชี้ให้เห็นว่าซิซิลียุคกลางมีความหลากหลายทางพันธุกรรมสูง โดยเฉพาะสาย E และ T ที่พบร่วมกับไมโตคอนเดรียแอฟริกาเหนืออย่าง L3e5 และ U6a1a1 สะท้อนการเชื่อมโยงระหว่างยุโรปใต้ แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง