The genomic origins of the Bronze Age Tarim Basin mummies

İç Asya'nın kalbinde yer alan Sincan'ın en eski sakinlerinin kimliği ve konuştukları diller uzun süredir tartışılmakta ve tartışmalı olmaya devam etmektedir1. Burada, sırasıyla Kuzey ve Güney Sincan'dan şimdiye kadar keşfedilen en eski insan kalıntılarını temsil eden, Cungar Havzası'ndan MÖ 3000-2800 civarına tarihlenen 5 bireyden ve Tarım Havzası'ndan MÖ 2100-1700 civarına tarihlenen 13 bireyden genomik veriler sunuyoruz. Erken Tunç Çağı Cungar bireylerinin ağırlıklı olarak bir Afanasyevo atalarına sahip olduğunu ve buna ek olarak yerel bir katkı içerdiğini, Erken-Orta Tunç Çağı Tarım bireylerinin ise yalnızca yerel bir atalar payı içerdiğini buluyoruz. Xiaohe bölgesinden Tarım bireyleri ayrıca diş taşlarında güçlü süt proteini kanıtı sergilemekte ve bu da bölgenin kuruluşundan itibaren süt hayvancılığına dayandığını göstermektedir. Sonuçlarımız, Tarım mumyalarının kökenine ilişkin, Afanasyevo'dan geldiği1,2 veya Baktriya-Margiana Arkeolojik Kompleksi3 ya da İç Asya Dağ Koridoru kültürleri4 arasında ortaya çıktığı öne sürülen Proto-Toharca konuşan pastoralistler olduğu yönündeki önceki hipotezleri desteklememektedir. Bunun yerine, Toharca'nın Erken Tunç Çağı'nda Afanasyevo göçmenleri tarafından Cungar Havzası'na makul bir şekilde getirilmiş olabileceği düşünülse de, en eski Tarım Havzası kültürlerinin, komşu pastoralist ve tarımcı uygulamaları benimseyen ve Taklamakan Çölü'nün değişen nehir vahaları boyunca yerleşip gelişmelerini sağlayan genetik olarak izole edilmiş yerel bir popülasyondan ortaya çıktığını buluyoruz.