Demography and Life Histories across the Roman Frontier in Southern Germany 400-700 CE

การเกิดขึ้นของโครงสร้างทางการเมืองและสังคมใหม่ในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางในช่วงเปลี่ยนผ่านจากยุคโบราณสู่ยุคกลางนั้น ถูกอธิบายมานานว่าเป็นผลมาจากการอพยพขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม หลักฐานที่เกิดขึ้นใหม่เน้นย้ำมากขึ้นถึงบทบาทของการเคลื่อนย้ายของกลุ่มคนขนาดเล็กในการปรับเปลี่ยนโลกโรมัน1,2,3 ในที่นี้เรานำเสนอจีโนมโบราณจำนวน 258 จีโนมจากอดีตพรมแดนโรมันทางตอนใต้ของเยอรมนี ซึ่งเราวิเคราะห์ร่วมกับจีโนมโบราณ 2,500 จีโนมและจีโนมร่วมสมัย 379 จีโนม การวิเคราะห์พันธุศาสตร์ประชากรเผยให้เห็นการเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นพร้อมกับการล่มสลายของโครงสร้างรัฐโรมันในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 เมื่อประชากรรากฐานที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวยุโรปเหนือผสมผสานกับกลุ่มประชากรมณฑลโรมันที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรม การสร้างสายเลือดขึ้นใหม่และ filia ซึ่งเป็นวิธีการอนุมานบรรพบุรุษของญาติที่ไม่ได้เก็บตัวอย่าง ชี้ให้เห็นถึงการแต่งงานข้ามกลุ่มอย่างแพร่หลายและการแบ่งแยกทางวัฒนธรรมที่น้อยมาก โครงสร้างทางพันธุกรรมยังคงดำรงอยู่ตลอดศตวรรษที่ 6 โดยการผสมผสานทางพันธุกรรมก่อให้เกิดประชากรที่คล้ายคลึงกับชาวยุโรปกลางสมัยใหม่ภายในต้นศตวรรษที่ 7 การใช้ Chronograph เพื่อปรับปรุงลำดับเวลาของบุคคลที่เชื่อมโยงกันทางสายเลือด เราประเมินระยะเวลาหนึ่งชั่วอายุคนที่ 28 ปี อายุขัยเฉลี่ย 39.8 ปีสำหรับผู้หญิงและ 43.3 ปีสำหรับผู้ชาย อัตราการตายของทารกที่สูง และสังคมที่เด็กเกือบหนึ่งในสี่สูญเสียพ่อหรือแม่อย่างน้อยหนึ่งคนก่อนอายุ 10 ปี แต่ส่วนใหญ่ยังคงเติบโตมากับปู่ย่าตายาย สายเลือดยังเผยให้เห็นสังคมที่ centred รอบครอบครัวเดี่ยวที่ปฏิบัติการแต่งงานแบบคู่สมรสคนเดียวตลอดชีวิต หลีกเลี่ยงการสมรสระหว่างญาติอย่างเคร่งครัด มีความยืดหยุ่นในการสืบทอดสายตระกูล และไม่มีการแต่งงานแบบลีวิเรต ซึ่งบ่งชี้ถึงความต่อเนื่องกับแนวปฏิบัติทางสังคมในยุคโรมันปลายที่ต่อมาได้หล่อหลอมครอบครัวยุโรป